Wie ‘Noordrijn-Westfalen’ hoort, denkt aan de dom van Keulen, een van de meest karakteristieke bouwwerken van Duitsland. Aan de ‘kathedralen’ van de industriecultuur – de mijn Zollverein bijvoorbeeld, die tegenwoordig de werelderfgoedlijst staat. Noordrijn-Westfalen – dat zijn echter ook de vele onderwijsinstellingen. Nergens anders zijn er verhoudingsgewijs zo veel universiteiten en hogescholen.
Wij beschikken over een rijk geschakeerd cultureel aanbod. Onze deelstaat wordt terecht met grote internationale metropolen vergeleken. Onze researchinstituten behoren tot de beste in de wereld. Wie aan Noordrijn-Westfalen denkt, ziet de grote rivieren voor zich. De bossen, weilanden en meren, die zich tussen de Eifel en het Teutoburgerwoud uitstrekken. Het gebied tussen Rijn en Roer wordt door arbeid gekenmerkt en nodigt tegelijk uit tot ontspanning.
Noordrijn-Westfalen en Bonn zijn niet weg te denken uit de geschiedenis van de Bondsrepubliek Duitsland. En ook niet uit de Europese geschiedenis. Wij zetten ons als deelstaat in het hart van Europa in voor de gedachte van een verenigd Europa als gemeenschap van vrije volkeren.
Onze deelstaat kent een rijke geschiedenis, maar is ook goed op de toekomst voorbereid. Internationaal gezien zijn wij één van de economisch sterkste deelstaten – dankzij innovatieve bedrijven en een slagvaardig midden- en kleinbedrijf. Ontdek deze zo gevarieerde deelstaat!
Geschiedenis
Toen de Britten op 23 augustus 1946 de deelstaat Noordrijn-Westfalen stichtten, gebeurde dat onder de codenaam ‘Operation marriage’. Uit het noordelijke deel van de Pruisische Rijnprovincie en de Pruisische provincie Westfalen werd de deelstaat Noordrijn-Westfalen gevormd. Op 21 januari 1947 werd de deelstaat Lippe aan Noordrijn-Westfalen toegevoegd. De christendemocraat Karl Arnold werd de eerste, vrij gekozen minister-president van de nieuwe deelstaat. Hij zorgde voor de eigen identiteit van de mensen tussen Rijn en Roer door te stellen: ‘Wij zijn het sociale geweten van Duitsland.’
Nooit zou het Roergebied meer de wapensmidse van Duitsland zijn. Echter de zware industrie van het Roergebied was niet alleen voor de wederopbouw van Noordrijn-Westfalen van belang, maar was ook bittere noodzaak voor de wederopbouw van heel Europa. Om de politieke en economische belemmeringen door de geallieerde controle over de Roer te omzeilen, werd in 1951 de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal opgericht. Zij werd het ‘vliegwiel’ van de economische bloei en de hoeksteen van de Europese eenwording. In hetzelfde jaar werd de medezeggenschapswet van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal van kracht: in kolen- en staalbedrijven zetten aandeelhouders en werknemers de koers op voet van gelijkheid uit.
De verbazingwekkende economische opleving maakte welvaart voor iedereen mogelijk. Een doorslaggevend aandeel daarin hadden de ca. 14 miljoen gastarbeiders in Duitsland. Velen van hen bleven. ‘Men had arbeidskrachten nodig en er kwamen mensen’, becommentarieerde de schrijver Max Frisch de daarmee gepaard gaande noodzakelijke verandering van de houding ten opzichte van de immigranten. De eerste barsten in de toestand van welvaart kwamen aan het licht tijdens de kolencrisis in 1964. Met een ‘Konzertierte Aktion’, de in 1968 van kracht geworden kolenwet en de oprichting van de Ruhrkohle AG konden de problemen worden overwonnen. Voorlopig, want deze eerste kolencrisis was het begin van een decennia durende en pijnlijke herstructurering van het Roergebied. In 1987 gingen de staalarbeiders voor het eerst sinds 50 jaar in staking. Vier jaar later werd het einde van de walserij in Rheinhausen ingeluid – een symbool van de fundamentele structurele crisis van het Roergebied.
In 1978 werd Johannes Rau als opvolger van Heinz Kühn tot minister-president gekozen. Hij besliste bijna 20 jaar lang over het lot van de deelstaat en heeft Noordrijn-Westfalen op onmiskenbaar eigen wijze gezicht en stem gegeven. In 1989 viel de Berlijnse Muur, het ‘reëel bestaande socialisme’ werd verleden tijd en de eenwording van Duitsland werd een feit. Enkele jaren later werd Berlijn tot hoofdstad uitgeroepen.
Cultuur
Noordrijn-Westfalen is één van de meest aansprekende cultuurregio’s ter wereld – met een grote verscheidenheid aan musea, concertzalen, theaters en festivals. Zoals geen enkele andere regio in Duitsland heeft Noordrijn-Westfalen in de afgelopen decennia veranderingen ondergaan. Zoals geen enkele andere regio richt Noordrijn-Westfalen zich bij deze verandering op cultuur. Dat is zichtbaar in de gehele deelstaat, maar met name in het Roergebied. Tegenwoordig werken er in het voormalige mijnbouwgebied meer mensen in de creatieve sector dan in de mijnbouw. Ontwerpers, kunstenaars en reclamebureaus zien in oude industriële monumenten mogelijkheden voor nieuwe creativiteit. De Ruhr Triennale weet ieder jaar mensen uit de hele wereld te fascineren.
Noordrijn-Westfalen heeft een ongeëvenaarde dichtheid aan musea, culturele centra, concertzalen en theaters. Festivals in Oberhausen, Duisburg, Keulen, Lünen, Münster, Bonn, Dortmund en elders in de deelstaat bieden filmcultuur op hoog niveau. De bouwwerken van gerenommeerde architecten hebben een internationaal goede reputatie. Namen zoals Pina Bausch, Max Ernst, Emil Schumacher, Joseph Beuys of het echtpaar Becher staan voor een artistieke avant-garde van wereldformaat.
In cultureel opzicht speelt Noordrijn-Westfalen daardoor in dezelfde ‘league’ als Londen en Parijs. Met één groot verschil: wij hebben een groot cultureel verleden met de dom van Aken en van Keulen, de Zeche Zollverein in Essen en het kasteel Augustusburg in Brühl – allemaal werelderfgoed. Maar Noordrijn-Westfalen was nooit een streek van kastelen, van adelsgeslachten en grootgrondbezitters. Noordrijn-Westfalen was en is een streek van de arbeiders en burgers. Onze culturele rijkdom berust niet op tradities, maar is met eigen inspanning verdiend. Dat maakt van de cultuur in Noordrijn-Westfalen een motor van verandering.
Economie
In economisch opzicht is Noordrijn-Westfalen één van de sterkste metropoolregio’s van Europa. Indien het een zelfstandig land was, zou het één van de sterkste exportnaties ter wereld zijn. En in vergelijking met de andere deelstaten heeft het gebied tussen Rijn en Roer eveneens een leidende positie. Zowel toen als nu geldt: Noordrijn-Westfalen – dat zijn de sterke schouders van Duitsland.
Noordrijn-Westfalen is de belangrijke industrielocatie van Duitsland. Wij leven van de industrie. De industrie is bovendien basis en motor voor onderzoek, groei en welvaart in onze deelstaat. 37 van de 100 grootste Duitse bedrijven zijn aan Rijn en Roer gevestigd. Noordrijn-Westfalen is de bakermat van de ‘global players’.
Noordrijn-Westfalen is echter niet alleen maar een streek van grote concerns, maar ook van het midden- en kleinbedrijf. 99 procent van de bedrijven, meer dan 70 procent van de werknemers en meer dan 80 procent van de jongeren in opleiding zijn in het MKB actief. Het MKB is het fundament van onze economie. Wie denkt dat enkel diegenen, die hun bedrijf in New York of in Tokio vestigen, wereldmarktleider kunnen worden, zal in Noordrijn-Westfalen tot betere inzichten komen. Honderdduizenden middenstanders bewijzen dagelijks: in Noordrijn-Westfalen is het MKB top.
Bron: https://www.land.nrw/
hotels: 
